• Iranian Kids Painting
مقالات
  • بدون کامنت برای پدران و مادران، چه‌چیزی مهم‌تر از فرزندان و آینده آن‌ها می‌تواند باشد؟
  • زمان: May 3, 2017، 12:34 am
    گروه:

    کودکان و نوجوانان
    برای پدران و مادران، چه‌چیزی مهم‌تر از فرزندان و آینده آن‌ها می‌تواند باشد؟

    حتی فکرِ اندوه فرزندان، آسایش را از آن‌ها می‌گیرد و آشفتگی و دلهره را جایگزین آن می‌کند، اما شاید شگفت‌زده شوید اگر بگویم که امروزه بسیاری از پدران و مادران ایران‌زمین با دستان خود، فرزندانشان را به نوعی اندوه پایدار مبتلا می‌کنند!

    این پدیده آن‌چنان در این سرزمین همه‌گیر شده که آینده کشور را با تهدیدی جدی روبه‌رو کرده است.

    متأسفانه مبتلایان به این اندوه پایدار به‌سادگی درمان نخواهند شد. این اندوه، نتیجه «شهوت خرید» است! مبتلایان به شهوت خرید به‌جای اشتیاق به آفریدن و لذت‌بردن از آفرینش و آفریده‌های خود، از خریدِ آفریده‌های دیگران سرمست می‌شوند.

    این یک بیماری کشنده است زیرا روح خلاقیت و نوآوری یا همان جلوه بارز انسانیت را در مبتلایان خود می‌کشد. آنانی که اهل آفرینش هستند، مدام می‌کوشند بهتر بیافرینند و این توالی آفرینش، تعالی انسان را در پی دارد.

    کودکانی که با اشتیاق به آفرینش بزرگ می‌شوند، بعدها کارآفرینان و نوآورانی خواهند شد که محصولات و خدماتی نوآورانه و متمایز به بازار می‌برند و موفقیت تجاری را هم به سبد افتخارات خود می‌افزایند.

    اما کودکانی که اهل آفرینش نباشند، به‌ناچار بر داشته‌های مادی کنونی خود متمرکز می‌شوند و به آن‌ها می‌نازند، اما این داشته‌های مادی و بیرونی، همگی موقت هستند؛ یا عمر مفیدشان می‌گذرد یا از سکه می‌افتند و کنار گذاشته می‌شوند.

    بنابراین باید همواره برای به‌چنگ‌آوردن دارایی‌های جدید تقلا کنند. برای اینان که توان آفرینش ندارند، چاره‌ای جز به‌دست‌آوردن آفریده‌های دیگران نمی‌ماند.

    این به‌دست‌آوردن در بهترین حالت از راه خرید انجام می‌شود؛ خریدی که خشنودی به‌همراه می‌آورد، اما خشنودی خرید دیری نمی‌پاید،پس از مدتی نسلی جدید از آن محصولات خواستنی از راه می‌رسد و «اندوه نداشتن» را جایگزین خشنودی پیشین می‌کند.

    این‌گونه است که یک چرخه تشدیدشونده از خرید و خشنودی‌های زودگذر شکل می‌گیرد که من آن را «شهوت خرید» می‌نامم.

    بدا به حال کشوری که نسلی چنین از فرزندان را بپروراند. این افراد به‌جای ورود به چرخه توانمندشدن و خشنودی پایدار، همواره مبتلا به «اندوه نداشتن» هستند و برای ارضای شهوت خرید، به رقابتی بی‌انتها وارد می‌شوند. خیلی از آن‌ها برای خرید بیشتروبیشتر، خطوط قرمز اخلاقی را هم زیر پا می‌گذارند و به این کار خو می‌کنند.

    وقتی کشوری تحفه‌ای برای عرضه نداشته باشد و در بازار جهانی فقط خریدار باشد، دیری نمی‌پاید که به وابستگی و فقر تن می‌دهد؛ وابستگی اقتصادی، فرهنگی و… . دانه‌درشتان اقتصاد چنین کشوری هم آن‌هایی هستند که آفریده‌های خارجی را ارزان می‌خرند و به ترفندهای مختلف گران‌تر از دیگران به هم‌وطنان خود می‌فروشند!

    اما کدام پدر و مادری می‌تواند فرزند دلبند خود را در دام «شهوت خرید» و «اندوه نداشتن» گرفتار کند؟

    شاید شگفت‌زده شوید اگر بگویم که بسیاری از پدر و مادرهای ایرانی با رفتار روزانه خود فرزندانشان را به چنین آینده شومی هدایت می‌کنند! بیایید در باب رفتار روزمره خود با فرزندانمان بیشتر بیندیشیم. آیا با رفتارمان آن‌ها را به‌ سوی آفرینش و لذت پایدار آن رهنمود می‌کنیم یا به‌سوی شهوت خرید و اندوه پایدار؟

  • یک پیام بگذارید

      • پست الکترونیک شما منتشر نمی شود
        تمام فیلدهای ستاره دار می بایست پر شوند *
      • *
      • *
      • *